Musi być szpan.
Ciężko większości społeczeństwa myśleć zdroworozsądkowo chowając ego do kieszeni. Szpan musi być.
To już nawet nie jest kwestia szpanu.
Mam pod opieką 3 auta. Moja luba jeździ VW Upem z 2013 roku kupionym jakieś 2,5 roku temu, zawziąłem się i powiedziałem - dość gruzów, masz mieć takie auto, żebym nie musiał w robocie zastanawiać się, jak dzwonisz, czy chcesz spytać o zakupy w Biedronce, czy poinformować, że znowu się coś w aucie spi€rdoliło. Wtedy dałem za niego dużo kasy (chyba 24 tysiące), a wcale nie był w jakiejś luksusowej wersji - w każdym razie kupione od jakiegoś pół-handlarza (dorabiał autami a gość chyba był jakimś księgowym czy coś), a poprzednia właścicielka jeździła tylko do miasta do roboty i na zakupy. 89 tysięcy przebiegu, polski salon, całą teczkę z kwitami dostałem, chyba nawet się zaplątała faktura z zakupu w salonie. Od tamtego czasu jedyną rzeczą, jaka się zepsuła, to gumka mocująca obudowę filtra powietrza, bo sam ją rozdarłem. Na AliExpress kupiłem 4 sztuki za 7 złotych. Poza tym założyłem gaz i ogarnąłem ten nieszczęsny wlew paliwa, a gdzieś tam w przyszłości trzeba będzie go na konserwację oddać i coś tam się na łączeniu błotników z progami zaczyna brązowo robić, ale na moje oko to da się zdusić w zarodku. A, no i akumulator wymieniłem, bo był włożony chyba najmniejszy jaki znaleźli i już poprzedniej zimy dogorywał.
Ja mam od ponad 13 lat jednego i tego samego Seata Ibizę 1.4 z 2005 roku. Niesprzedawalny, bo kilka lat temu go rozbiłem i gdyby człowiek wiedział, że jakiś Chińczyk dwa lata później upuści w tajnym labolatorium fiolkę z nieznaną jeszcze ludzkości substancją, która wywoła epidemię, na którą lekarstwo opracuje kolejne dwa lata później doktor Putin, to sprzedałbym wrak za takie same pieniądze, jakie dzisiaj wziąłbym za ten samochód w takim stanie, w jakim jest. No i co, wpadłem w każdemu znaną pułapkę wkładania kasy w auto na zasadzie "tyle już zrobiłem to i to naprawię" i za każdym razem jest wojna, jak mówię, że coś mi się z nim dzieje. No ale kupić nikt tego nie kupi, a złomować dobre auto szkoda - ratuje go to, że to bardzo wczesne Euro4 i możliwe, że kiedyś mi to uratuje dupę, a poza tym znam to auto jak własne jaja.
No i jest Scenic 1.9 dCi z 2003 roku jako gruz ostateczny - był Polonez GLD, było Saxo 1.5D, było Polo 6N2 1.9 SDI, w końcu uznałem, że pora na coś lepszego i bardziej wielofunkcyjnego. I tak auto kupione za 2400 sukcesywnie doprowadzam do ładu i fenomenem jest to, że mam je od ponad 2 lat i pomijając urwaną półoś nic się w nim nie zepsuło. Skrzynia stuka, bo półośka pociągnęła za dwa zęby na mechanizmie różnicowym i mimo to jeździ, zrobiłem nim Mazury, dojechał i wrócił z Zakopca, zeszłej zimy palił bez świec przy -10 i ciąłem nim zaspy na letnich oponach, a ten francuski bąbel nadal wyjątkowo wdzięcznie służy. Coś pięknego.
Do czego zmierzam - z jednej strony kupiłbym se coś nowszego. Taki Captur 0.9 z gazem albo Fiat Doblo z T-Jetem to byłyby dla mnie auta ostateczne - no ale po co, skoro to, co mam, też dobrze jeździ i wozi wygodnie dupę z A do B? Dopóki na Podkarpaciu nie będzie pierdolca ze strefami czystego transportu, nie ma sensu żeby te auta zmieniać.
Wybaczcie ten wylew, miałem długi dzień i akurat sam siedzę w domu
